Salafism and spirituality / Salafisme en spiritualiteit

The title of this short post may be somewhat strange as it is claimed by some of our brethren that Salafism (or the – various – Salafi movements) is devoid of or lacks (any) spirituality. It may also be somewhat strange because this post has been written by someone who is not a Salafi (nor a Sufi). May be it is strange for a Salafi to read there is something called spirituality in his experience, w’Allahu ‘alam (and Allah knows best). May be, may be….I have come to this conclusion after reading some books of Salafi signature which are abundantly available in my country or in other words: they dominate the market for the biggest part. First let us define spirituality. Spirituality according to the dictionary means that which is related to the (human) spirit. For a more extensive explanation of spirituality see the article on Wikipedia: http://en.wikipedia.org/wiki/Spirituality The books (just to name a few) that inspired me (a.o.) or led me to this conclusion were:

The Weakness of the Faith, Symptoms, causes and cure by Muhammad Salih al-Munajjid

Does Allah love you? by imam Ibn al-Qayyim

These books, one written by a well-known contemporary Salafi shaykh and the other a translation of a part of Madarij as-Salikin (which is or can be considered as a masterwork on tasawwuf) by Ibn ul-Qayyim, are highly spiritual books if you like. Both were published (in the Dutch language) by Salafi – oriented publishers (I don’t know whether these book are available in the English language). Ibn ul-Qayyim is also called at-tabib al-qulub, the doctor of hearts, because his writings often go into the heart and related matters and contain cures for a sick heart in spiritual perspective – and only Allah cures. If you look at the things that are being said about this great scholar, may Allah be pleased with him and have mercy on him, from an (objective) distance you will notice he is claimed by Salafi’s and Sufi’s, both “camps” love him and his writings. This seems strange and contradictory. The common factor that binds them is: spirituality. Whether we call it tazkiyah (purification of the soul) or tasawwuf, does it really matter? I wonder why Salafi’s reject tasawwuf as such but at the same time accept this science under another name, namely tazkiyah.

I hope with this short and humble post Salafi’s and Sufi’s can – insha’Allah – come together and agree on this issue. How you call it is not important, whether tasawwuf or tazkiyah, it is all about SPIRITUALITY and this was the way of the Salaf us-Salih, may Allah be pleased with them.

 

——————————————————————————————————————————————-

De titel van deze korte post is wellicht vreemd aangezien door sommige van onze broeders wordt beweerd dat het in het Salafisme (of de – diverse – Salafi bewegingen) geheel ontbreekt aan (enige) spiritualiteit. Het is wellicht ook vreemd omdat deze post is geschreven door iemand die geen Salafi is (noch een Sufi). Wellicht is het vreemd voor een Salafi om te lezen dat er zoiets is als spiritualiteit naar zijn ervaring, w’Allahu ‘alam (en Allah weet het het beste). Wellicht, wellicht….Ik ben tot deze conclusie gekomen na het lezen van enkele boeken van Salafi(s)tische signatuur die overvloedig aanwezig zijn in mijn land of met andere woorden: ze domineren de markt voor het overgrote deel. Laat ons eerst spiritualeit definieren. Spiritualiteit betekent volgens het woordenboek datgene wat te maken heeft met de (menselijke) geest. Voor een meer uitgebreide uitleg van spiritualiteit zie het artikel op Wikipedia:  http://nl.wikipedia.org/wiki/Spiritualiteit De boeken (om er slechts enkele te noemen) die me o.a. inspireerden of mij tot deze conclusie leidden waren:

De zwakheid van het geloof, Symptomen, oorzaken en genezing door Mohammed Salih Al-Moenadjid

Houdt Allah van jou? door imam Ibn al-Qayyim

Deze boeken, eentje daarvan geschreven door een zeer bekende Salafi(s)tische sheikh en het andere een vertaling van een deel van Madarij as-Salikin (welk is of kan worden beschouwd als een meesterwerk over tasawwuf) door Ibn ul-Qayyim, zijn zeer spirituele boeken zo je wil. Beiden zijn gepubliceerd (in de Nederlandse taal) door Salafi(s)tisch georienteerde uitgevers (ik weet niet of deze boeken verkrijgbaar zijn in de Engelse taal). Ibn ul-Qayyim wordt ook ook at-tabib al-qulub genoemd, de dokter de harten, omdat zijn geschriften vaak ingaan op het hart en aanverwante zaken en genezingen bevatten voor een ziek hart in spiritueel opzicht – en alleen Allah geneest. Als je van een (objectieve) afstand kijkt naar de dingen die worden gezegd over deze grote geleerde, moge Allah tevreden met hem zijn en genade met hem hebben, zal je opvallen dat hij wordt geclaimd door Salafi’s en Sufi’s, beide “kampen” houden van hem en zijn geschriften. Dit lijkt vreemd en tegenstrijdig. De gemeenschappelijke factor die hen verbind is: spiritualiteit. Of we het tazkiyah (reiniging van de ziel) of tasawwuf noemen, maakt dit echt wat uit? Ik vraag me af waarom Salafi’s tasawwuf als zodanig verwerpen maar deze wetenschap tegelijkertijd accepteren onder een andere naam, namelijk tazkiyah.

Ik hoop met deze korte en bescheiden post that Salafi’s en Sufi’s tot elkaar – insha’Allah – kunnen komen en het over dit onderwerp eens worden. Hoe je het noemt is niet belangrijk, tasawwuf of tazkiyah, het gaat allemaal om: SPIRITUALITEIT en dit was de weg van de Salaf us-Salih, moge Allah tevreden met hen zijn.

Leave a comment

Filed under Ihsan, Random thoughts

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s